Satel OMI-3 Czujki alarmowe wykrywają ruch, otwarcie drzwi lub okien, zbicie szyby, dym, gaz albo obecność wody. W kategorii dostępne są między innymi modele PIR i dualne, kontaktrony oraz czujki przeznaczone do ochrony przeciwpożarowej i technicznej. Poszczególne urządzenia różnią się miejscem montażu, sposobem zasilania, zasięgiem, odpornością środowiskową i kompatybilnością z centralą. Wybór najlepiej rozpocząć od określenia rodzaju zagrożenia oraz sprawdzenia, czy potrzebna jest czujka przewodowa, bezprzewodowa czy autonomiczna. Podmenu ułatwia przejście do właściwego rodzaju produktu, a filtry pozwalają zawęzić ofertę według zastosowania i najważniejszych funkcji.
Satel OMI-3
ALARM SATEL VERSA 5 LCD, 4xTOPAZ, SP-500, GPRS-T2
Alarm Satel CA-4 LED, 2xLC-100 PI, syg. zew. Beewell Czujka powinna być dobierana do konkretnego zagrożenia, miejsca montażu i systemu alarmowego. Sam rodzaj detekcji nie przesądza o skuteczności instalacji — równie ważne są warunki otoczenia, prawidłowe rozmieszczenie urządzeń oraz zgodność z centralą.
Czujki są elementami wejściowymi systemu alarmowego. Rozpoznają określone zdarzenie i przekazują informację do centrali albo sygnalizują zagrożenie samodzielnie. W zależności od urządzenia może to być ruch człowieka, otwarcie drzwi, drgania szyby, obecność dymu, gazu lub wody.
W instalacji SSWiN sygnał z czujki może wywołać alarm, uruchomić sygnalizatory alarmowe lub rozpocząć zaprogramowany scenariusz powiadamiania. Ostateczny sposób reakcji zależy jednak od konfiguracji centrali i dodatkowych modułów.
Nie każdy produkt działa w ten sam sposób. Część detektorów dymu jest autonomiczna, natomiast inne wymagają centrali lub dedykowanego kontrolera. Czujka gazu przeznaczona do wykrywania metanu nie zastępuje czujki LPG czy tlenku węgla. Przed zakupem trzeba więc sprawdzić zarówno wykrywane zagrożenie, jak i sposób przekazywania alarmu.
Najczęściej stosowane czujki ruchu PIR reagują na zmiany promieniowania podczerwonego w obserwowanym obszarze. Są przeznaczone głównie do wnętrz o stabilnych warunkach. Rzeczywiste pokrycie pomieszczenia zależy od soczewki, wysokości montażu, ustawienia oraz przeszkód znajdujących się w polu widzenia.
Czujki dualne łączą dwa tory detekcji, zwykle PIR i mikrofalę. Odpowiednio skonfigurowane mogą ograniczać przypadkowe wzbudzenia w trudniejszych pomieszczeniach, ale nie zastępują poprawnego montażu. Wybrane modele oferują również antymasking, detekcję zbicia szyby lub wymienne soczewki.
Kontaktrony do drzwi, okien i bram składają się z czujnika magnetycznego i magnesu. Reagują na rozdzielenie obu elementów. Przy wyborze trzeba uwzględnić szczelinę roboczą, materiał podłoża oraz montaż powierzchniowy, wpuszczany lub wzmocniony do bramy.
Czujki dymu i ciepła służą do wykrywania zjawisk pożarowych, lecz zakres funkcji zależy od modelu. Osobną grupę tworzą czujki gazu, czadu i zalania. Muszą być dobrane do konkretnego medium oraz zamontowane zgodnie z instrukcją producenta.
Miejsce pracy decyduje o wymaganej konstrukcji. Do wnętrz używa się modeli przeznaczonych do stabilniejszych warunków. Czujki zewnętrzne powinny mieć potwierdzoną odporność na temperaturę, wilgoć i pył oraz charakterystykę detekcji dostosowaną do chronionego obszaru. Sama obudowa przypominająca model zewnętrzny nie potwierdza takiego zastosowania.
Zasięg i kąt widzenia opisują obszar nadzorowany przez czujkę ruchu. Szeroka charakterystyka sprawdza się w pomieszczeniu, natomiast kurtyna tworzy węższą strefę, przydatną przy przejściu, ścianie lub szeregu okien. Parametry należy odnosić do zalecanej wysokości montażu.
Odporność na ruch zwierząt PET nie oznacza ignorowania każdego zwierzęcia. Producent może określić dopuszczalną masę, sposób montażu i ograniczenia dotyczące miejsca przebywania zwierzęcia. Wejście pupila na mebel blisko czujki może zmienić warunki detekcji.
Antymasking umożliwia wybranym modelom wykrywanie prób zasłonięcia pola obserwacji. Funkcja jest szczególnie przydatna w instalacjach o podwyższonych wymaganiach, ale jej obsługa może wymagać dodatkowego wejścia lub odpowiedniej konfiguracji centrali.
Zasilanie i komunikacja wpływają na sposób instalacji. Czujki przewodowe wymagają doprowadzenia zasilania i linii sygnałowej. Modele bateryjne upraszczają montaż w wykończonym obiekcie, lecz wymagają zgodności radiowej oraz okresowej kontroli baterii.
Ochrona mieszkania — podstawę mogą tworzyć kontaktrony przy drzwiach i oknach oraz czujki PIR w ciągach komunikacyjnych. Trzeba uwzględnić sposób poruszania się domowników po uzbrojeniu systemu.
Dom ze zwierzętami — należy szukać modelu PET z limitem odpowiednim dla zwierzęcia i przestrzegać wymagań dotyczących montażu. Sama funkcja PET nie eliminuje ryzyka niepożądanego alarmu.
Magazyn lub hala — znaczenie mają wysokość montażu, temperatura, przeciągi, nagrzewnice i geometria pomieszczenia. W trudnych warunkach można rozważyć detekcję dualną lub czujki o specjalnej charakterystyce.
Ochrona obwodowa budynku — potrzebne są urządzenia jednoznacznie przeznaczone na zewnątrz, z odpowiednio ustawionymi strefami detekcji.
Kuchnia, kotłownia lub garaż — rodzaj czujki gazu należy dopasować do wykrywanego gazu. Czujnik trzeba zamontować na wysokości wskazanej w jego instrukcji.
Łazienka, pralnia lub serwerownia — czujka zalania powinna nadzorować miejsce, w którym woda pojawi się najwcześniej, na przykład okolice zaworu, urządzenia lub instalacji chłodzącej.
Przed zakupem należy porównać specyfikację czujki z dokumentacją centrali alarmowej. W urządzeniach przewodowych istotne są napięcie zasilania, pobór prądu, rodzaj wyjścia alarmowego oraz sposób nadzorowania linii. Rezystory parametryczne mogą być wbudowane, dołączone albo wymagane osobno — zależy to od modelu i konfiguracji centrali.
W systemach bezprzewodowych wspólna częstotliwość pracy nie oznacza kompatybilności. Czujka musi obsługiwać ten sam firmowy protokół i współpracować z właściwym kontrolerem. Należy też sprawdzić zasięg w budynku, ponieważ ściany, stropy, metalowe elementy i zakłócenia mogą osłabiać komunikację.
Do instalacji mogą być potrzebne przewody, uchwyty, puszki, rezystory, baterie, kontroler radiowy lub ekspander wejść. Elementy te nie zawsze należą do wyposażenia standardowego. Po zamontowaniu czujki ruchu należy wykonać test przejścia, a w systemie radiowym również test jakości łączności.
Zakup czujki bez sprawdzenia zgodności z centralą lub kontrolerem radiowym.
Mylenie detektora autonomicznego z urządzeniem przekazującym alarm do systemu.
Wybór czujki gazu bez określenia rodzaju wykrywanego gazu.
Traktowanie funkcji PET jako pełnej odporności na wszystkie zwierzęta i warunki.
Montaż PIR naprzeciwko okna, grzejnika, kominka lub nawiewu.
Użycie modelu wewnętrznego na zewnątrz bez potwierdzonej odporności środowiskowej.
Pominięcie poboru prądu, wymaganych żył przewodu, rezystorów lub obwodu sabotażowego.
Dobór wyłącznie na podstawie maksymalnego zasięgu bez analizy kąta i geometrii chronionej strefy.
Tak, lokalna detekcja zazwyczaj nie wymaga internetu. Czujka przewodowa może przekazywać sygnał bezpośrednio do centrali, a model autonomiczny uruchamiać własną sygnalizację. Dostęp do internetu może być potrzebny dopiero do powiadomień w aplikacji, obsługi chmurowej lub zdalnego sterowania. Zakres tych funkcji zależy od centrali, modułu komunikacyjnego i konfiguracji całego systemu.
Nie. Czujki bezprzewodowe są zwykle przeznaczone do konkretnego systemu radiowego lub rodziny kontrolerów. Zgodność częstotliwości nie wystarcza, ponieważ urządzenia mogą korzystać z różnych protokołów, sposobów rejestracji i mechanizmów szyfrowania. Przed zakupem należy sprawdzić listę zgodnych urządzeń w dokumentacji centrali albo kontrolera, a następnie zweryfikować wersję sprzętową i programową systemu.
Do typowych, stabilnych wnętrz często wystarcza czujka PIR. Model dualny warto rozważyć w miejscu z wahaniami temperatury, przeciągami lub innymi czynnikami utrudniającymi detekcję. Dwa tory detekcji mogą pomóc ograniczyć przypadkowe alarmy, lecz efekt zależy od algorytmu urządzenia, ustawień i montażu. Czujka dualna nie powinna być traktowana jako sposób na skorygowanie niewłaściwego miejsca instalacji.
Nie zawsze. Funkcja PET ogranicza reakcję na zwierzęta tylko w warunkach określonych przez producenta. Znaczenie mają masa zwierzęcia, wysokość montażu, ustawienie soczewki oraz odległość od czujki. Zwierzę znajdujące się na meblu może zostać wykryte inaczej niż poruszające się po podłodze. Po instalacji należy przeprowadzić praktyczne testy w chronionym pomieszczeniu.
Miejsce montażu zależy od wykrywanego gazu oraz instrukcji konkretnego modelu. Gazy różnią się gęstością względem powietrza, dlatego nie wszystkie czujki instaluje się na tej samej wysokości. Trzeba również zachować wymagane odległości od urządzenia spalającego paliwo, wentylacji i narożników. Czujki metanu, LPG i tlenku węgla nie są zamienne, nawet jeżeli mają podobne obudowy.
Nie zawsze. Należy sprawdzić wymagane napięcie, pobór prądu, rodzaj wyjścia alarmowego i sposób parametryzacji wejścia. Znaczenie ma także obsługa obwodu sabotażowego, antymaskingu oraz liczba dostępnych wejść w centrali. W starszej instalacji trzeba dodatkowo ocenić stan i liczbę żył przewodu. Podłączenie i konfigurację najlepiej wykonywać zgodnie z instrukcjami obu urządzeń.