Drzwi szklane 15U Kontaktrony wykrywają zmianę położenia drzwi, okna, bramy lub innego ruchomego elementu. Mogą przekazać informację o otwarciu do centrali alarmowej, modułu wejściowego albo systemu kontroli dostępu. W kategorii występują modele przewodowe i bezprzewodowe, przeznaczone do montażu nawierzchniowego, wpuszczanego lub na bramach. Wybrane czujki oferują również wejście roletowe, detekcję wibracji albo możliwość podłączenia dodatkowego czujnika. Wybór należy rozpocząć od sprawdzenia kompatybilności z systemem, rodzaju montażu, konfiguracji styku, dopuszczalnej szczeliny między czujnikiem a magnesem oraz warunków pracy.
Drzwi szklane 15U
Bezprzewodowa czujka Satel AMD-101
Bezprzewodowa czujka Satel AMD-100
Bezprzewodowa czujka Satel AMD-100 BR
Bezprzewodowa czujka Satel AMD-101 BR
Czujka bezprzewodowa Satel AVD-100
Czujka bezprzewodowa Satel AVD-100 BR
Satel AMD-102
Satel AMD-102 BR
Satel VD-1
Satel S-4 BR
Satel K-1 2E
Satel CZ-EMM4
Satel AMD-103
Satel MMD-300
Cyfrowa czujka zbicia szyby Satel MAGENTAs
Satel B-1T czujka magnetyczna do montażu powierzchniowego
Czujka magnetyczna powierzchniowa Satel B-1M
Kontaktron boczny powierzchniowy Satel B-1
Czujka wpuszczana Satel B-2S Kontaktron jest jednym z podstawowych elementów ochrony obwodowej. Pozwala systemowi zareagować już na otwarcie zabezpieczonego skrzydła, bez oczekiwania na wykrycie ruchu wewnątrz pomieszczenia.
Typowa czujka składa się z kontaktronu montowanego na nieruchomej części konstrukcji oraz magnesu umieszczonego na skrzydle. Gdy drzwi lub okno zostają otwarte, elementy oddalają się, a styk zmienia stan. Informacja trafia do wejścia centrali alarmowej, modułu bezprzewodowego albo kontrolera przejścia.
Kontaktron nie zastępuje czujki ruchu, lecz uzupełnia ochronę pomieszczenia. Pozostałe rodzaje detektorów można dobrać w kategorii "czujki alarmowe" (https://citr.mom/czujki-alarmowe).
Modele nawierzchniowe mocuje się na ramie i skrzydle. Ułatwiają montaż w istniejącej instalacji, ale pozostają widoczne. Kontaktrony wpuszczane umieszcza się w przygotowanych otworach, dzięki czemu instalacja jest dyskretna. Przed wierceniem trzeba sprawdzić średnicę elementu oraz budowę profilu.
Czujki bramowe są przeznaczone do konstrukcji narażonych na większe drgania, luzy i uszkodzenia mechaniczne. Często mają metalową obudowę lub przewód w osłonie, lecz odporność środowiskową zawsze należy potwierdzić w specyfikacji.
W ofercie występują również czujki bezprzewodowe oraz modele wielofunkcyjne, np. z detekcją wibracji, wejściem roletowym lub zaciskami do dodatkowego czujnika. Takie funkcje nie są standardem dla całej kategorii.
Najpierw należy dopasować sposób komunikacji. Prosty kontaktron przewodowy łączy się z wejściem centrali kablem alarmowym. Model radiowy wymaga zgodnego kontrolera i odpowiedniej "centrali alarmowej" (https://citr.mom/centrale-alarmowe).
Znaczenie ma również szczelina robocza, czyli dopuszczalna odległość między czujnikiem a magnesem. Powinna uwzględniać rzeczywisty luz skrzydła, możliwe drgania i tolerancję montażową. Nie należy dobierać czujki wyłącznie na podstawie jej wymiarów.
Przy modelach przewodowych trzeba sprawdzić rodzaj styku, sposób podłączenia oraz parametryzację linii. Wybrane produkty mają fabrycznie wbudowane rezystory, natomiast inne wymagają zamontowania odpowiednich elementów zgodnie z instrukcją centrali.
Drzwi i okna w domu lub biurze — odpowiedni może być model nawierzchniowy albo wpuszczany, dobrany do konstrukcji ramy i wymaganej estetyki.
Gotowe wnętrze bez okablowania — można rozważyć "czujki bezprzewodowe" (https://citr.mom/czujki-bezprzewodowe), po wcześniejszym potwierdzeniu zgodności z systemem.
Brama garażowa lub przemysłowa — należy uwzględnić większą szczelinę, drgania, sposób prowadzenia przewodu i odporność mechaniczną.
Roleta lub element narażony na uderzenia — przydatny może być wybrany model z wejściem roletowym albo detekcją wibracji.
Czujki radiowej nie można dobrać wyłącznie na podstawie pasma częstotliwości. Musi obsługiwać protokół i generację systemu wskazane przez producenta. Modele bateryjne nie wymagają przewodu sygnałowego, ale wymagają okresowej kontroli baterii i warunków łączności.
Najczęstsze błędy to montaż magnesu poza dopuszczalną szczeliną, pominięcie wpływu metalowego podłoża, zastosowanie wersji wewnętrznej na zewnątrz, brak sprawdzenia konfiguracji wejścia centrali oraz prowadzenie przewodu w miejscu narażonym na przecięcie. Po instalacji należy przetestować sygnalizację otwarcia, zamknięcia i sabotażu, jeśli dana czujka ją obsługuje.
Nie zawsze. Prosty kontaktron jest elementem stykowym i zwykle nie potrzebuje osobnego zasilania, lecz musi zostać podłączony do wejścia centrali lub modułu. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku czujek z dodatkową elektroniką, detekcją wibracji albo komunikacją radiową. Przed montażem trzeba sprawdzić schemat producenta, sposób parametryzacji linii oraz wymagane rezystory.
Tak, wiele czujek radiowych może lokalnie komunikować się z centralą bez dostępu do internetu. Połączenie internetowe może być natomiast potrzebne do zdalnych powiadomień, aplikacji lub obsługi chmurowej — zależy to od całego systemu. Sam czujnik wymaga zgodnego odbiornika lub centrali oraz odpowiedniego zasilania bateryjnego. Dostępność funkcji zdalnych należy potwierdzić w dokumentacji systemu.
Nie. Częstotliwość jest tylko jednym z parametrów transmisji. Urządzenia mogą korzystać z innych protokołów, sposobów rejestracji, szyfrowania lub różnych generacji systemu. Czujka powinna znajdować się na liście urządzeń obsługiwanych przez konkretną centralę albo kontroler. Nie należy łączyć produktów różnych marek wyłącznie dlatego, że pracują w tym samym paśmie.
Tak, ale trzeba użyć modelu dopuszczonego do takiego montażu i przestrzegać instrukcji producenta. Ferromagnetyczne podłoże może zmienić pole magnesu, a tym samym rzeczywistą szczelinę zadziałania. Czasami potrzebne są podkładki dystansowe lub inny sposób ustawienia elementów. Po zamocowaniu należy kilkukrotnie sprawdzić zmianę stanu czujki podczas otwierania i zamykania drzwi.
Do bramy należy dobrać czujkę uwzględniającą większe luzy, drgania i ryzyko uszkodzeń mechanicznych. Ważne są dopuszczalna szczelina robocza, sposób prowadzenia przewodu, materiał obudowy oraz warunki temperatury i wilgotności. Nie każdy kontaktron określany jako bramowy nadaje się do montażu na zewnątrz, dlatego stopień ochrony i zakres temperatury trzeba potwierdzić w karcie konkretnego modelu.