Bezprzewodowa czujka zalania wodą Satel AFD-100 Czujki zalania wykrywają obecność wody za pomocą sondy umieszczonej przy podłodze lub w innym miejscu narażonym na wyciek. Stosuje się je między innymi przy pralkach, zmywarkach, instalacjach wodnych, w kotłowniach i pomieszczeniach technicznych. W ofercie znajdują się modele przewodowe oraz bezprzewodowe przeznaczone do współpracy z określonymi systemami alarmowymi. Wybór należy rozpocząć od sprawdzenia zgodności z centralą lub kontrolerem, sposobu zasilania oraz możliwości właściwego rozmieszczenia sondy. Dostępność konkretnych funkcji trzeba każdorazowo potwierdzić w specyfikacji urządzenia.
Bezprzewodowa czujka zalania wodą Satel AFD-100
Satel FD-1
Czujnik temperatury Satel TD-1
Satel MFD-300 Czujka zalania reaguje, gdy woda zetknie się z elektrodami sondy. Powstały sygnał może zostać przekazany do centrali alarmowej, która uruchomi zaprogramowaną reakcję, na przykład sygnalizację lub powiadomienie. Sam sposób informowania użytkownika zależy jednak od całej konfiguracji systemu — czujka nie zawsze ma własny sygnalizator ani funkcję komunikacji z telefonem.
Urządzenia tego typu uzupełniają system sygnalizacji włamania o nadzór zagrożeń technicznych. Nie zapobiegają wyciekom, ale mogą pomóc wykryć wodę na wczesnym etapie i umożliwić szybszą reakcję.
Czujki przewodowe wymagają połączenia z odpowiednim wejściem centrali oraz doprowadzenia zasilania zgodnego z dokumentacją. Są naturalnym wyborem podczas wykonywania nowej instalacji albo tam, gdzie przewody zostały przygotowane wcześniej.
Modele radiowe upraszczają montaż w wykończonych pomieszczeniach, lecz nie są urządzeniami uniwersalnymi. Muszą współpracować z właściwą centralą, modułem lub kontrolerem. Przeglądając czujki bezprzewodowe, nie należy dobierać ich wyłącznie na podstawie częstotliwości pracy — zgodność musi wynikać z dokumentacji producenta.
W obu rozwiązaniach praktyczna jest sonda na przewodzie. Można umieścić ją przy podłodze, a obudowę czujki zamontować wyżej, gdzie będzie mniej narażona na wodę i przypadkowe uszkodzenia.
Najważniejszym kryterium jest kompatybilność. Przed zakupem należy ustalić model centrali alarmowej, odbiornika lub kontrolera oraz sprawdzić listę obsługiwanych urządzeń.
Znaczenie mają również:
rodzaj połączenia — przewodowy albo radiowy;
zasilanie — z instalacji alarmowej lub z baterii;
konstrukcja sondy — jej długość i możliwość rozmieszczenia w miejscu spodziewanego wycieku;
ochrona sabotażowa — wybrane modele sygnalizują otwarcie obudowy lub oderwanie jej od podłoża;
warunki pracy — większość urządzeń należy montować wewnątrz budynku, zgodnie z dopuszczalną temperaturą i wilgotnością;
status modelu — część oferty stanowią produkty archiwalne, dlatego przed rozbudową systemu trzeba sprawdzić dostępność zgodnych elementów.
Przy pralce lub zmywarce sondę należy umieścić tam, gdzie najpierw pojawi się woda z uszkodzonego węża albo połączenia. W zabudowie kuchennej warto uwzględnić spadek podłogi i cokoły, które mogą zmienić kierunek przepływu.
W kotłowni, piwnicy lub pomieszczeniu technicznym czujka powinna nadzorować najbardziej prawdopodobne źródło wycieku, a nie przypadkowy punkt pomieszczenia. Jedna sonda może nie wystarczyć do kontroli kilku odległych urządzeń.
W biurze lub lokalu usługowym sygnał z czujki można przekazać do systemu alarmowego. Możliwość zdalnego powiadamiania zależy od funkcji centrali i zastosowanych modułów komunikacyjnych, a nie wyłącznie od samego detektora.
Model przewodowy powinien być dobrany do parametrów wejścia centrali i sposobu prowadzenia linii. Instalator musi również uwzględnić wymagane zasilanie, zabezpieczenie przewodów oraz konfigurację reakcji po naruszeniu czujki.
W rozwiązaniu radiowym należy sprawdzić nazwę systemu, listę zgodnych odbiorników i rzeczywisty zasięg w budynku. Ściany, stropy, instalacje metalowe i lokalizacja centrali mogą osłabiać komunikację. Po montażu konieczne jest wykonanie testu w docelowym miejscu.
Sondę montuje się nisko, natomiast obudowę zgodnie z instrukcją producenta. Czujkę należy także regularnie testować oraz kontrolować stan przewodu, elektrod i baterii.
zakup czujki radiowej bez sprawdzenia zgodnego systemu;
założenie, że każde urządzenie pracujące w tym samym paśmie będzie kompatybilne;
oczekiwanie powiadomień na telefon bez odpowiedniej centrali i modułu komunikacyjnego;
montaż sondy zbyt wysoko lub poza przewidywaną drogą przepływu wody;
narażenie obudowy czujki na bezpośrednie zalanie;
pominięcie zasilania i okablowania modelu przewodowego;
zabezpieczenie jedną sondą kilku odległych źródeł wycieku;
zakup produktu archiwalnego bez sprawdzenia możliwości późniejszej rozbudowy systemu.
Tak, samo wykrywanie wody nie wymaga internetu. Czujka przewodowa może przesłać sygnał do centrali po kablu, a model radiowy do zgodnego odbiornika. Internet może być natomiast potrzebny do zdalnych powiadomień lub obsługi aplikacji, jeśli takie funkcje oferuje centrala i moduł komunikacyjny. Brak połączenia internetowego nie musi więc wyłączać lokalnej detekcji, ale może ograniczyć sposób informowania użytkownika.
Nie. Bezprzewodową czujkę należy dobrać do konkretnego systemu radiowego i listy kompatybilnych central lub kontrolerów. Poszczególne rodziny urządzeń SATEL nie są automatycznie zamienne, nawet jeśli pracują w podobnym paśmie. Przed zakupem trzeba sprawdzić symbol czujki, model odbiornika oraz dokumentację producenta. W przypadku starszych, archiwalnych urządzeń należy dodatkowo potwierdzić możliwość ich rejestracji w posiadanym systemie.
Sondę należy umieścić możliwie nisko, na przewidywanej drodze przepływu wody. Typowe miejsca to przestrzeń przy pralce, zmywarce, zaworach, syfonie, zasobniku lub instalacji w kotłowni. Trzeba uwzględnić spadek podłogi, progi i zabudowę meblową. Obudowę czujki zwykle montuje się wyżej niż elektrody, aby ograniczyć ryzyko jej bezpośredniego zalania. Szczegółowy sposób instalacji określa instrukcja konkretnego modelu.
Nie zawsze. Większość czujek systemowych przekazuje jedynie informację o wykryciu wody do centrali lub kontrolera. Powiadomienie na telefon wymaga odpowiednio skonfigurowanego systemu, urządzenia komunikacyjnego oraz — zależnie od rozwiązania — dostępu do internetu lub sieci komórkowej. Przed zakupem należy sprawdzić nie tylko funkcje czujki, ale również możliwości centrali i sposób realizowania powiadomień.
Może uczestniczyć w takiej automatyzacji, ale sama zwykle nie steruje zaworem bezpośrednio. Potrzebne są odpowiednia centrala, programowalne wyjście, element wykonawczy oraz zawór przystosowany do sterowania elektrycznego. Wszystkie urządzenia muszą być prawidłowo dobrane pod względem napięcia, obciążalności i sposobu działania. Projekt automatycznego odcięcia wody warto powierzyć instalatorowi, ponieważ błędna konfiguracja może uniemożliwić wykonanie zaplanowanej reakcji.