Czujki PET 31 produktów

Czujka odporna na zwierzęta może ograniczyć liczbę niepożądanych alarmów w domu lub lokalu, ale wymaga starannego doboru i montażu. Oznaczenie PET nie oznacza, że detektor automatycznie zignoruje każde zwierzę.

Czym jest czujka PET?

Czujka PET wykrywa ruch człowieka, a jednocześnie analizuje sygnał w sposób ograniczający reakcję na określone zwierzęta. Producent podaje zwykle graniczną masę, jednak wynik zależy również od wysokości zwierzęcia, odległości od detektora, sposobu poruszania się i geometrii stref detekcji.

Funkcja PET nie zastępuje prawidłowego projektu systemu. Duży pies, kilka zwierząt poruszających się razem albo kot wskakujący na wysoki mebel mogą zostać zinterpretowane inaczej niż pojedyncze zwierzę chodzące po podłodze. Deklarację producenta należy zawsze czytać razem z instrukcją montażu.

PIR, czujka dualna czy model bezprzewodowy?

Podstawową grupę stanowią "czujki ruchu PIR" (https://citr.mom/czujki-pir). Reagują one na zmiany promieniowania podczerwonego w obserwowanych strefach. Są przeznaczone głównie do stabilnych warunków wewnętrznych, a wybrane modele wykorzystują algorytm PET i regulację czułości.

"Czujki dualne PIR+MW" (https://citr.mom/czujki-dualne) uzupełniają detekcję podczerwieni torem mikrofalowym. Mogą być przydatne w pomieszczeniach z przeciągami, kominkiem lub ogrzewaniem nadmuchowym. Funkcja PET nie występuje jednak w każdej czujce dualnej. Określenie „dualna” nie zawsze oznacza także PIR+MW — niektóre urządzenia łączą PIR z akustycznym detektorem stłuczenia szyby.

Modele radiowe ograniczają potrzebę prowadzenia przewodów, lecz muszą należeć do właściwego ekosystemu. Dobierając "czujki bezprzewodowe do alarmu" (https://citr.mom/czujki-bezprzewodowe), trzeba sprawdzić zgodność z centralą lub kontrolerem, a nie tylko częstotliwość transmisji.

Jak wybrać czujkę odporną na zwierzęta?

Najpierw porównaj deklarowany limit PET z masą i budową zwierzęcia. Nie należy dobierać urządzenia dokładnie „na granicy” ani zakładać, że limit kilogramów opisuje wszystkie możliwe sytuacje.

Kolejnym kryterium jest zasięg i charakterystyka detekcji. Większy zasięg nie zawsze daje lepszy efekt — czujka powinna pokryć trasę potencjalnego intruza bez obserwowania zbędnych źródeł zakłóceń. Istotna jest także możliwość regulacji czułości, ale nadmierne jej obniżenie może pogorszyć wykrywanie człowieka.

Wybrane modele oferują kompensację temperatury, ochronę sabotażową, wbudowane rezystory parametryczne, pamięć alarmu lub antymasking. Dostępność tych funkcji należy sprawdzić w specyfikacji. Antymasking może wymagać dodatkowej obsługi po stronie centrali i nie jest tym samym co standardowy styk sabotażowy.

Dobór do pomieszczenia, centrali i instalacji

Potrzebujesz ochrony zwykłego pokoju z małym zwierzęciem — zacznij od wewnętrznej czujki PIR PET, dopasowanej do wymiarów pomieszczenia.

W pomieszczeniu występują silne ruchy powietrza lub zmiany temperatury — rozważ model dualny, ale potwierdź, czy ma tryb PET.

Chronisz wnętrze z dużymi szybami — przydatna może być czujka łącząca wykrywanie ruchu z detekcją stłuczenia szkła, pod warunkiem prawidłowego rozmieszczenia.

W instalacji przewodowej sprawdź napięcie zasilania, obciążalność wyjść, rodzaj styku alarmowego oraz sposób parametryzacji linii. Odpowiednie "centrale alarmowe" (https://citr.mom/centrale-alarmowe) muszą dysponować właściwymi wejściami i obsługiwać planowaną konfigurację.

Przy komunikacji radiowej potrzebny jest zgodny odbiornik lub centrala. Internet zazwyczaj nie jest wymagany do lokalnej detekcji, ale może być potrzebny do zdalnego sterowania i powiadomień — zależnie od systemu.

Najczęstsze błędy przy wyborze

• dobór czujki wyłącznie na podstawie limitu masy zwierzęcia;

• nieuwzględnienie możliwości wskakiwania kota na meble lub parapety;

• wybór urządzenia radiowego bez sprawdzenia zgodnego systemu;

• uznanie każdej czujki dualnej za model PIR+MW z funkcją PET;

• montaż na niewłaściwej wysokości albo skierowanie na źródło ciepła;

• pominięcie sposobu parametryzacji wejścia centrali;

• założenie, że model wewnętrzny można zamontować na zewnątrz;

• rezygnacja z testu przejścia i prób wykonanych w obecności zwierzęcia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy czujka PET zawsze zignoruje psa lub kota?

Nie. Funkcja PET ogranicza reakcję na zwierzęta w warunkach określonych przez producenta, ale nie zapewnia całkowitego wyeliminowania niepożądanych alarmów. Znaczenie mają masa i wysokość zwierzęcia, jego odległość od detektora oraz sposób poruszania się. Kot znajdujący się na szafie może znaleźć się w innej części charakterystyki detekcji niż zwierzę chodzące po podłodze.

Czy czujka dualna PET jest lepsza od czujki PIR?

Nie w każdym pomieszczeniu. Model PIR może być wystarczający w stabilnych warunkach wewnętrznych. Czujka PIR+MW bywa korzystna tam, gdzie występują przeciągi, kominek lub ogrzewanie nadmuchowe, ponieważ alarm może wymagać potwierdzenia przez dwa tory. Trzeba jednak sprawdzić, czy konkretny model oferuje funkcję PET i jak jest ona konfigurowana.

Czy bezprzewodowa czujka PET działa bez internetu?

Zazwyczaj tak — lokalne wykrywanie ruchu i przekazanie alarmu do zgodnej centrali radiowej nie muszą wymagać internetu. Połączenie internetowe może być potrzebne do obsługi aplikacji, powiadomień zdalnych lub usług chmurowych. Czujka musi współpracować z właściwym kontrolerem, a jej zasięg radiowy należy sprawdzić już w docelowym miejscu montażu.

Czy czujkę PET można zamontować na zewnątrz?

Tylko wtedy, gdy producent wyraźnie przewidział dany model do takiego zastosowania. Typowe wewnętrzne czujki PET nie są przygotowane na opady, kondensację, silne nasłonecznienie i duże wahania temperatury. Nie należy traktować szerokiego zakresu temperatur pracy jako automatycznego potwierdzenia zastosowania zewnętrznego. Konieczna jest odpowiednia konstrukcja i deklarowane warunki środowiskowe.

Czy przewodowa czujka PET współpracuje z każdą centralą?

Nie zawsze. Przed zakupem należy porównać napięcie zasilania, typ wyjścia alarmowego, styk sabotażowy i sposób parametryzacji linii. Wbudowane rezystory mogą mieć wartości niezgodne z wymaganiami centrali. Dodatkowe funkcje, takie jak antymasking albo oddzielne wyjście drugiego sensora, mogą wymagać kolejnego wejścia lub odpowiedniej konfiguracji systemu.