IC-BC Brelok Akcestoria pozostałe Karty, breloki i identyfikatory umożliwiają rozpoznawanie użytkowników przez system kontroli dostępu lub rejestracji czasu pracy. W kategorii znajdują się między innymi pasywne nośniki RFID 125 kHz i 13,56 MHz, karty MIFARE, wybrane rozwiązania DESFire oraz identyfikatory w formie breloka lub pastylki. Wybór należy rozpocząć od sprawdzenia technologii obsługiwanej przez czytnik i kontroler — zgodna częstotliwość nie zawsze oznacza pełną kompatybilność. Znaczenie mają również format nośnika, możliwość zapisu, sposób kodowania oraz warunki użytkowania. Przed zakupem warto porównać specyfikację identyfikatora z dokumentacją posiadanego systemu.
IC-BC Brelok Akcestoria pozostałe
IC-M1B Brelok Akcestoria pozostałe
ASA1222GL Rejestracja czasu pracy Akcestoria pozostałe
ASA3223A-W Rejestracja czasu pracy - rozpoznawanie twarzy
ASR2100A-D Czytniki Akcestoria pozostałe
IC-SM Brelok Akcestoria pozostałe
ID-EM Karta Akcestoria pozostałe
ID-SM Brelok Akcestoria pozostałe
HikVision DS-TMG012-5
AMS-X100CRDLIT Bosch Akcestoria pozostałe
AMS-X5KMOBPLU Bosch Oprogramowanie NVR
AMS-XCRD-1KV40 Bosch Akcestoria pozostałe
AMS-XCRD-50KV40 Bosch Oprogramowanie NVR
AMS-XCRD-100V30 Bosch Oprogramowanie NVR
AMS-SMA-X5KMOB Bosch Oprogramowanie NVR
BIS-XACE-10KC50 Bosch Oprogramowanie NVR
BIS-XACE-50KC50 Bosch Oprogramowanie NVR
BIS-XACE-100C49 Bosch Akcestoria pozostałe
BIS-XACE-1KC49 Bosch Akcestoria pozostałe
BIS-XACE-10KC49 Bosch Oprogramowanie NVR Identyfikator jest cyfrowym odpowiednikiem klucza przypisanego do konkretnego użytkownika. Po zbliżeniu karty lub breloka czytnik odczytuje zapisany identyfikator albo dane uwierzytelniające i przekazuje je do kontrolera. To kontroler sprawdza uprawnienia oraz decyduje, czy można odblokować przejście. Sam nośnik nie steruje więc bezpośrednio zamkiem.
Karty i breloki wykorzystuje się w domach, wspólnotach mieszkaniowych, biurach, szkołach, magazynach oraz obiektach usługowych. Mogą obsługiwać pojedyncze drzwi lub być częścią rozbudowanego systemu kontroli dostępu. W zależności od systemu ten sam nośnik może służyć również do rejestracji czasu pracy albo autoryzacji użytkownika w systemie alarmowym.
Karta zbliżeniowa mieści się w portfelu i może pełnić funkcję identyfikatora pracowniczego. Wybrane modele są przystosowane do wykonywania nadruku, lecz taką możliwość trzeba potwierdzić w specyfikacji materiału i drukarki.
Brelok RFID można nosić razem z kluczami. Jest wygodny w budynkach mieszkalnych, małych biurach i obiektach, w których użytkownik nie potrzebuje identyfikatora ze zdjęciem. Należy sprawdzić wytrzymałość obudowy i sposób mocowania.
Znaczniki i identyfikatory kompaktowe mogą mieć formę pastylki, zawieszki lub elementu samoprzylepnego. W przypadku montażu na przedmiocie znaczenie ma rodzaj podłoża — metal może ograniczyć działanie nośnika, który nie został do takiej instalacji przeznaczony.
Identyfikatory DALLAS współpracują z odpowiednim typem czytnika i nie należy ich traktować jako zamiennika standardowej karty RFID. Przed zakupem trzeba potwierdzić zgodność konkretnego identyfikatora z urządzeniem odczytującym.
Najważniejszym kryterium jest zgodność z używanym czytnikiem. Odpowiednie czytniki kart i breloków obsługują określoną technologię, częstotliwość i format danych.
Nośniki 125 kHz są spotykane w prostszych instalacjach kontroli dostępu. Często przekazują stały identyfikator, jednak dokładny sposób działania zależy od zastosowanego układu i konfiguracji systemu.
W paśmie 13,56 MHz występują różne rodziny kart, między innymi MIFARE Classic i MIFARE DESFire. Nie są one automatycznie zamienne. Czytnik obsługujący jedną rodzinę nie musi prawidłowo odczytać drugiej, a wykorzystanie pamięci lub mechanizmów kryptograficznych wymaga zgodnego oprogramowania i konfiguracji.
Wybrane nośniki obsługują dwie technologie. Mogą ułatwić migrację między systemami, ale trzeba potwierdzić, która część identyfikatora jest odczytywana przez każde urządzenie. Sama informacja o częstotliwości nie wystarcza — znaczenie mają również typ układu, numer seryjny, format danych oraz sposób zarządzania kluczami.
Potrzebujesz identyfikatora pracowniczego — rozważ kartę w formacie odpowiednim do etui i ewentualnego nadruku. Sprawdź technologię czytników oraz wymagania systemu RCP.
Chcesz wyposażyć mieszkańców lub niewielkie biuro — brelok może być wygodniejszy od karty. Przy zamawianiu większej liczby sztuk upewnij się, że każdy nośnik ma unikalny identyfikator i może zostać zarejestrowany w kontrolerze.
Rozbudowujesz działającą instalację — odczytaj oznaczenie dotychczasowych kart i model czytnika. Zakup produktu pracującego tylko w tym samym paśmie może nie wystarczyć.
Planujesz system o podwyższonych wymaganiach dotyczących uwierzytelniania — przeanalizuj nie tylko rodzaj karty, lecz także możliwości czytnika, kontrolera, oprogramowania oraz sposób zarządzania kluczami. Funkcje kryptograficzne nośnika nie poprawią ochrony, jeśli system korzysta wyłącznie z łatwo dostępnego numeru seryjnego.
Pasywna karta lub brelok pobiera energię z pola czytnika i nie wymaga baterii. Zasilania wymagają natomiast czytnik, kontroler oraz urządzenie blokujące przejście. Sposób podłączenia zależy od projektu instalacji i interfejsów obsługiwanych przez urządzenia.
Nowy identyfikator trzeba zarejestrować w systemie, przypisać do użytkownika, określić harmonogram oraz nadać dostęp do właściwych przejść. Operację wykonuje się z poziomu kontrolera lub oprogramowania producenta. W bardziej rozbudowanych instalacjach odpowiadają za to kontrolery dostępu.
Kompletny system może wymagać także zasilacza, przycisku wyjścia, czujnika stanu drzwi i odpowiedniego elementu wykonawczego. Rodzaj zamka lub zwory elektromagnetycznej należy dobrać do konstrukcji drzwi, sposobu ewakuacji i wymaganego trybu działania po zaniku zasilania.
Dobieranie karty wyłącznie na podstawie częstotliwości.
Zakładanie, że wszystkie nośniki MIFARE są wzajemnie zamienne.
Kupowanie identyfikatora bez sprawdzenia modelu czytnika i kontrolera.
Mylenie karty tylko do odczytu z nośnikiem obsługującym zapis danych.
Przyjmowanie, że podany zasięg odczytu będzie taki sam z każdym czytnikiem.
Montowanie zwykłego znacznika bezpośrednio na metalu.
Brak procedury blokowania zgubionych identyfikatorów.
Traktowanie karty jako kompletnego systemu bez uwzględnienia kontrolera, zasilania i elementu blokującego drzwi.
Nie. Zgodność częstotliwości jest tylko jednym z warunków współpracy. Czytnik musi obsługiwać konkretny typ transpondera i sposób przekazywania jego identyfikatora. Znaczenie może mieć także format danych oczekiwany przez kontroler. Przed zakupem należy sprawdzić dokumentację czytnika, oznaczenie dotychczas używanych kart oraz listę nośników zalecanych przez producenta systemu. W razie braku tych informacji najbezpieczniej przetestować pojedynczy egzemplarz przed zamówieniem większej partii.
Są to różne rodziny układów pracujących w paśmie 13,56 MHz. Różnią się między innymi organizacją pamięci, mechanizmami uwierzytelniania i możliwościami ochrony danych. Czytnik obsługujący MIFARE Classic nie musi obsługiwać DESFire w sposób wymagany przez dany system. Nawet jeśli odczyta numer seryjny obu kart, nie oznacza to dostępu do wszystkich funkcji. Dobór powinien uwzględniać czytnik, kontroler, oprogramowanie oraz konfigurację kluczy.
Zwykle nie. Większość fizycznych kart i breloków RFID w tej kategorii to nośniki pasywne, które pobierają energię z pola elektromagnetycznego czytnika. Nie oznacza to jednak, że cały system działa bez zasilania. Czytnik, kontroler, zamek elektryczny lub zwora oraz moduły komunikacyjne wymagają odpowiedniego źródła energii. Informację o sposobie działania konkretnego identyfikatora należy zawsze potwierdzić w jego specyfikacji.
Kartę trzeba zarejestrować w kontrolerze lub oprogramowaniu zarządzającym, a następnie przypisać ją do użytkownika i odpowiednich przejść. Sposób wykonania tej operacji zależy od producenta i modelu systemu. W prostych kontrolerach może służyć do tego karta administracyjna lub klawiatura, natomiast instalacje sieciowe zwykle konfiguruje się programowo. Sam zakup zgodnego nośnika nie powoduje automatycznego nadania dostępu.
Nie zawsze i nie powinno się zakładać takiej możliwości. Część prostych nośników wykorzystuje wyłącznie identyfikator odczytywany przez system, natomiast inne przechowują dane chronione kluczami. Próba kopiowania może być technicznie niemożliwa, niedozwolona lub niezgodna z zasadami administratora. Prawidłową metodą jest zwykle zarejestrowanie nowego identyfikatora w systemie i usunięcie uprawnień utraconego nośnika.
Można, ale kilka kart zbliżeniowych umieszczonych jednocześnie w polu czytnika może utrudniać poprawny odczyt. Efekt zależy od czytnika, technologii kart i sposobu ich ułożenia. Najlepiej wyjąć właściwą kartę z portfela lub używać jej w osobnym etui. Nie należy również zginać karty ani wykonywać w niej otworów, jeśli producent nie przewidział takiego sposobu użytkowania, ponieważ może to uszkodzić antenę.